2007
Dennis P.
12/06/07 14:51 ActiesFilm
De film Dennis P. is gebaseerd op het boek Aan de haal van Gijsbert Termaat en Tjerk de Vries. en werd geregisseerd door Pieter Kuipers en geprduceerd door Pupkin Film.
Camera: Bert Pot. Production Design: Rikke Jelier & Alfred Schaaf.
Dennis P. is een dikke jongen van 28 uit Zwolle. Hij heeft een opleiding als kok, maar hij werkt als baliemedewerker bij Gassan Diamonds in Amsterdam. Dennis is geliefd en gewaardeerd bij zijn collega’s. Ze kunnen altijd op hem rekenen bij het ruilen van bijvoorbeeld weekend schiften, hij is aardig en betrouwbaar. Tenminste… dat lijkt zo.
Want in werkelijkheid heeft Dennis nogal wat geheimen. Niemand weet bijvoorbeeld dat hij al jaren via allerlei dating bureau´s een vriendin probeert te vinden. En niemand weet dat dat nog steeds niet gelukt is. Hij heeft Gassan ook niet verteld dat hij onder curatele staat wegens faillissement van zijn eigen diamantzaakje. En ze weten ook niet dat hij af en toe de verleiding niet kan weerstaan om een diamantje voor eigen gebruik mee te nemen.
Na weer zo´n dating- teleurstelling eindigt Dennis op een nacht voor het eerst van zijn leven in een seksclub. Hij doet zich met het geld van een gejat steentje voor als gefortuneerd diamanthandelaar. In de club ontmoet hij Tiffany. Dennis is weg van haar openheid, humor en aandacht. Tiffany is onder de indruk van zijn rijkdom.
Het klikt tussen Tiffany en Dennis. Op verzoek van Dennis, die zegt dat hij als hij in Nederland is (´veel in het buitenland voor mijn werk´) graag een leuke meid bij zich heeft, zien ze elkaar ook buiten de club om. Ze gaan middagjes weg, ze winkelen, ze gaan uit. Het lijkt net een echt stel, met dit verschil dat Dennis netjes voor elk uur betaald. Want hij blijft de rijke klant en voor Tiffany blijft het werk.
meer info op de website van Dennis P.
foto: Victor Arnolds
Camera: Bert Pot. Production Design: Rikke Jelier & Alfred Schaaf.
Dennis P. is een dikke jongen van 28 uit Zwolle. Hij heeft een opleiding als kok, maar hij werkt als baliemedewerker bij Gassan Diamonds in Amsterdam. Dennis is geliefd en gewaardeerd bij zijn collega’s. Ze kunnen altijd op hem rekenen bij het ruilen van bijvoorbeeld weekend schiften, hij is aardig en betrouwbaar. Tenminste… dat lijkt zo.
Want in werkelijkheid heeft Dennis nogal wat geheimen. Niemand weet bijvoorbeeld dat hij al jaren via allerlei dating bureau´s een vriendin probeert te vinden. En niemand weet dat dat nog steeds niet gelukt is. Hij heeft Gassan ook niet verteld dat hij onder curatele staat wegens faillissement van zijn eigen diamantzaakje. En ze weten ook niet dat hij af en toe de verleiding niet kan weerstaan om een diamantje voor eigen gebruik mee te nemen.
Na weer zo´n dating- teleurstelling eindigt Dennis op een nacht voor het eerst van zijn leven in een seksclub. Hij doet zich met het geld van een gejat steentje voor als gefortuneerd diamanthandelaar. In de club ontmoet hij Tiffany. Dennis is weg van haar openheid, humor en aandacht. Tiffany is onder de indruk van zijn rijkdom.
Het klikt tussen Tiffany en Dennis. Op verzoek van Dennis, die zegt dat hij als hij in Nederland is (´veel in het buitenland voor mijn werk´) graag een leuke meid bij zich heeft, zien ze elkaar ook buiten de club om. Ze gaan middagjes weg, ze winkelen, ze gaan uit. Het lijkt net een echt stel, met dit verschil dat Dennis netjes voor elk uur betaald. Want hij blijft de rijke klant en voor Tiffany blijft het werk.
meer info op de website van Dennis P.
foto: Victor Arnolds
Mock Up - Arnout Mik
22/05/07 08:47 ActiesFilm
Jelier & Schaaf heeft voor de nieuwe video-installatie van Aernout Mik een containercomplex gebouwd in het oefendorp Marnehuizen in het Lauwersmeergebied. Dirk Tolman produceerde de film en de art direction was in handen van Elsje de Bruijn.
In de voor Aernout Mik kenmerkende vervreemdende en absurdistische stijl wordt met behulp van ca. 70 acteurs en figuranten een situatie nagebootst die het midden houdt tussen een reeks succesvolle oefeningen om crisissituaties tot een goed einde te brengen en een vrolijk zomerkamp met tieners.
In het containercomplex, een soort noodopvang, passeren verschillende scenario's de revue die steeds opgelost dienen te worden. Een bezetting van het complex door een groep jongeren, een uit de hand gelopen ruzie, een explosie van een terreuraanslag etc. Andere momenten is het complex ineens geheel in gebruik genomen als slaapzaal waar de hele nacht een feestje is gevierd en men nog wat verdwaasd rondhangt tot iedereen weer naar huis moet. Aan het einde van deze in betekenis zo verschillende episodes warmt iedereen zich gezamenlijk en in broederschap aan een kampvuur buiten.
Aernout Mik vertegenwoordigde Nederland in 1997 op de Biënnale van Venetië en had in 2000 een solotentoonstelling in het Van Abbe Museum in Eindhoven die een verpletterende indruk maakte. Aernout Mik ontving in april 2002 de Dr. A.H. Heinekenprijs voor 'zijn consistente oeuvre van video-installaties'. Het Stedelijk Museum heeft van Aernout Mik verschillende (video)werken in de collectie.
In de voor Aernout Mik kenmerkende vervreemdende en absurdistische stijl wordt met behulp van ca. 70 acteurs en figuranten een situatie nagebootst die het midden houdt tussen een reeks succesvolle oefeningen om crisissituaties tot een goed einde te brengen en een vrolijk zomerkamp met tieners.
In het containercomplex, een soort noodopvang, passeren verschillende scenario's de revue die steeds opgelost dienen te worden. Een bezetting van het complex door een groep jongeren, een uit de hand gelopen ruzie, een explosie van een terreuraanslag etc. Andere momenten is het complex ineens geheel in gebruik genomen als slaapzaal waar de hele nacht een feestje is gevierd en men nog wat verdwaasd rondhangt tot iedereen weer naar huis moet. Aan het einde van deze in betekenis zo verschillende episodes warmt iedereen zich gezamenlijk en in broederschap aan een kampvuur buiten.
Aernout Mik vertegenwoordigde Nederland in 1997 op de Biënnale van Venetië en had in 2000 een solotentoonstelling in het Van Abbe Museum in Eindhoven die een verpletterende indruk maakte. Aernout Mik ontving in april 2002 de Dr. A.H. Heinekenprijs voor 'zijn consistente oeuvre van video-installaties'. Het Stedelijk Museum heeft van Aernout Mik verschillende (video)werken in de collectie.